bu faktörler ne kadar eksiksiz anlaşılır ve kontrol edilirse , yapışma problemi okunuşu bunun sonucunda oluşabilecek kayıplar o kadar az olur. genelde yapıştırıcıları üreten firmalar bir tutkalın kompozisyonu , himmet karakteristikleri ve performans özellikleri ile ilgili  müşteri tecrübeleri ıle bile sübvanse geniş yöntem rastlantı sahiplerdir. bu hususları dikkate alarak kullanıcılara tavsiyelerde bulunurlar. yalnız bazı durumlarda yapıştırıcıyı kullanan üreticiler bu öncül değerleri eser özelliklerine göre modifiye edebilirler.

tutkallar özellikleri okunuşu nitelik gibi kullanım karakteristikleri bakımından çeşitlidir. dar tutkal birleştirmelerindeki çoğu başarısızlıklar , odunun onat hazırlanmayışından kaynaklanmaktadır. yetersiz tutkal bağına neden vaki faktörler arasında arz sıradan olanı , tutkallanma öncesi ve sonrasında rutubet kontrolünün uygun yapılmamasıdır.

odun rutubeti yapiştirmada niçin önemlidir?

tutkallanma anındaki odunun rutubet miktarı , bağ kalitesini ve tutkallanmış ürünün kullanım performansını etkilemesi bakımından önemlidir. rutubet miktarı; birleştirmenin geri direnci ile dayanımını , odunda yüz çatlaklarının oluşumunu ve yapıştırılmış ürünün boyutsal stabilitesini ağırbaşlı şekilde etkilemektedir. odunun nem miktarı pek çok tutkal cinsi ayrılmış , yüzeye sürülen tutkalın , birleştirmeye kadar sabık izlemek içersinde viskozitesinin değişim miktarına tesir etmektedir. ayrıca sertleşme miktarını etkiler ve presleme sırasında büyük ölçüde kez kabarcıklarının oluşumuna neden olur. sonuç olarak odunun rutubet miktarı  kullanılan tutkal türü okunuşu yapıştırma şartları ile uyumlu olmayı gerektirir.

yapıştırılmış parçalarda nem miktarının ziyade artması , hem odunu hem de yapışma direncini güvenilir şekilde zayıflatan , çarpılma , bükülme veya yüzey düzensizliklerine neden olabilecek genişleme veya daralma gerilimlerine neden olur. bunun amacıyla yapıştırılmış malzemede rutubet artışı , kullanılan tutkaldaki su miktarından dolayı , anlaşılan aynı oranı aşmamalıdır. bu yapışma direncinin düşmesine neden olur. özellikle daralma katsayısı çok yıldırım , yoğunluğu ali sert odunlar , kullanım sırasında yüksek rutubette olmaları arzu edilmediği sürece , yüksek rutubette yapıştırılmamalıdırlar. yapıştırma tam gönen alacak olsa üstelik , odunun ehliyetli miktarda , yani; yapıştırılmış malzemenin kullanım sırasında arzu edilen rutubette kollamak sağlayacak seviyeye dek kurutulması gerekir.
pek fazla tutkal türü için yeterli adhezyon , odunun takribî % 5 -17 nem sınırları arasında bulunduğu durumda elde edilmektedir. bazı tutkallar için bu değerlerin fazla daha üzerinde bile birebir sonuçlar (resorsin tutkalları için % 25â?e kadar) laf konusu olmaktadır. en yan okunuşu en alt kesin sınır değerler tutkal tipi ve formülasyonuna nazaran değişmektedir. lif doygunluk derecesine yaklaşan rutubette resorsin tipi tutkallar ile ve çok sakıt rutubetlerde kazein tutkalı ile deneysel olarak tatmin edici sonuçlar elde edilmiştir.
yapıştırmada uygun rutubet; yakıt ve tutkalın rutubet içeriği ve tutkalın sertleşme reaksiyonu hesabına ısının gerekli olup olmamasına bağlıdır. örneğin; eğer levhalar banyo sıcaklığında yapıştırılır ıse sonuç rutubet miktarını kök namına odunun rutubet miktarı belirler. kereste laminasyonunda , tutkal hattı sayısı su esaslı bir tutkalın lamine malzemenin sonuç rutubetine katkısı %1 veya %2 olacak kadar azdır. bununla beraber , eğer çok sayıda kaplamanın göz sıcaklığında yapıştırılması lakırtı konusu ise , bu durumda gereğinden tutkal hattı nedeniyle , rutubet miktarı yararlanma tam hedeflenen miktarın çok üzerine çıkabilmektedir. bu nedenle tabaka kalınlığı , katman sayısı , odunun yoğunluğu , tutkalın ab içeriği , sürülen tutkal miktarı okunuşu har yahut soğuk presleme faktörlerinin tümünün odunun rutubetini etkilemektedir. tutkal ile oduna ilave vaki kez miktarı aşağıdaki formülle belirlenebilir(m. selbo 1973):
p =  
burada;
p     : ilave olunan su miktarı (%) w     : 100 birim tutkal karışımındaki kez miktarı
g     : tutkallanacak alan düşüncesince geçer tutkal miktarı
l     : tabaka sayısı
l-1   : tutkal hattı sayısı
t     : yaklaşık karşı (tabaka) kalınlığı s     : odunun (tam kuru) özgül ağırlığı

sıcak presleme sırasında suyun sadece miktarı uzaklaşmaktadır. dar sıcak ve rutubetli odunun plastik akış etkisini minimuma indirmek ve su kabarcığı oluşumu dikilmek için hamam presleme sırasında karikatür rutubetinin %10â?u aşmaması gerekir. çok kuru kaplamalar kolayca çatlamakta okunuşu ayrılmaktadır ve tutkallanma öncesi ve sonrasında elle işlenmeleri oldukça zor olmaktadır. tıpkı zamanda bu esnada çok hızlı bir şekilde yeniden nem alırlar. bu nedenle kaplamaların %2-3 rutubetten daha düşük rutubetlere kadar kurutulmaları pratik olarak uygun değildir. bundan da öte yapılan çalışmalar mobilya ve emsal kullanma alanları yoluna tutkallamada %5â?e benzeyen rutubet miktarlarının yeterli olduğunu göstermiştir. mobilya ile sine mekanlarda kullanılacak ürünler karşı %6-7 civarındaki 1 kalas rutubeti , tutkal çözeltisi ile %1-2â?lik bir artış ıle soğuk preslemede uygun sonuçlar verir. dış mekanlarda kullanılacak lamine malzemedeki kereste , yapıştırmadan evvela %10-12 rutubette olmalıdır. çalışılan ile mide mekanlarda kullanılacak  katı odun kontrplaklarında ile endüstriyel okunuşu yapı maksatlı kullanım yerlerinde değerlendirilecek süet odun kontrplaklarında kullanılacak kaplamaların sıcak preslemede %3-5 rutubette olmaları uygundur.

yapıştırılmış bir ürünün rutubet miktarı hakkında , kullanma sırasında ulaşacağı rutubet miktarı erek alınmalıdır. tutkallanmış parçaların (sertleşme sonucundaki) rutubet miktarları ürünün kullanım tam ulaşacağı rutubet miktarına eşit olması durumunda tutkal bağlantısı arz düşük gerilime sahip olacaktır.  kullanım yeterli ulaşılacak istikrar rutubet miktarı mahalli ve iklimsel faktörlere nazaran değişmektedir. bu nedenle üreticilerinin bu bölgesel ve iklimsel farklılıklardan haberdar olmaları ve ürünlerini ona gereğince kondisyonlanmış olmaları gerekmektedir.

ağaç malzemenin kuruma ve kondisyonlama şartlarinin etkisi

genellikle kurutma sırasında görülen iç gerilimler yapıştırılacak malzemenin yüzeylerinin aklık bir şekilde oluşumunu engelleyebilir ve totem malzeme tutkallandıktan sonra çarpılma ve çatlakların oluşumuna niye olabilir. kurutulmuş ongun malzeme fırından çıkarılmadan ilkin bu cins gerilmelerin tespiti için sınav edilmelidir.

eğer bu tür gerilimler içeriyor ise bunların azaltılmasına çalışılmalıdır.

kereste: kalas kurutma tam arzu edilen yaklaşık rutubete ulaşsa birlikte kereste rutubetleri arasındaki belirgin bir ayrımlılık olabilir. nem farklılığı 1 keresteden diğerine olabileceği gibi aynı parçanın farklı kısımlarında dahi mevcut olabilir. tutkallama öncesi bu farklılığın mümkün olduğunca giderilmesi arzu edilir. lamine malzeme üretiminde , örneğin 2.54 cm kalınlığındaki levhada tek bir birleştirmedeki elemanlar arasında veya aynı levhanın farklı kısımlarındaki rutubet farklılığı % 5â?ten fazla olmamalıdır. birlikte yapıştırılan iki parça arasındaki büyük rutubet farklılığı , birleştirmelerde balaban gerilimlere niçin olur. en hayırlı sonuçlar , nem farklılığının yoğunluğu ceninisakıt odunlar için %5 , yoğunluğu aşkın olan türler hesabına %2 den fazla olmadığı durumlarda elde edilir.

böylesi tekdüze bir rutubet dağılımı sağlamak için kurutma sonrasında bir kondisyonlama periyodu gereklidir. kondisyonlama işaret düzgün şekilde sıcaklık ve bağıl nemin kontrol edilebildiği bir depolama odasında sağlanır. kondisyonlama maksadıyla gerekli bugün depolama odasının sıcaklık ile görece nemi yanında; tür , kuruluk , istifleme yöntemi ve hava sirkülasyonuna bağlıdır. açık istiflemede bir haftalık kondisyonlama süresi uygundur. yoğunluğu çok olan türler , az olan türlere nazaran daha uzun kondisyonlama süresi gerektirirler ve nem miktarı sıcaklık artışı ile daha hızlı ancak şekilde dengeye ulaşır.

kaplama: kaplamaların kurutulmaları tam meydana gelen iç gerilimler henüz ağır malzemelerin kurutulmasında meydana gelen problemler kadar büyük değildir. bununla beraberinde bazen kaplamalarda ara , pot veya bal peteği oluşumu meydana gelebilmektedir. bu kusurlar kolaylıkla fark edilebilir ve çoğunlukla kurutma koşullarının iyileştirilmesi ıle giderilebilirler.

kaplama üretiminin yapıldığı kontrplak fabrikalarında genellikle kaplamalar kurutulduktan hemen sonra tutkallanmaktadır. ancak burada kaplamaların salon sıcaklığına kadar soğutulmuş olması genel 1 kuraldır. genel amaçlar için , kaplamalar şayet düzgün okunuşu hatasız kesilmiş , sıkı yüzeyli , düzgün ve kullanılacak tutkal ve uygulanacak tutkallama işlemi için uygun rutubette ıse kondisyonludur. pek çok soğukluk cendere tutkalı uğruna kaplama rutubeti %5 yahut daha dar olmalıdır. har presleme özgü (sıvı tutkallar ile) ayrıntılı kaplamaların rutubet miktarı %5 yahut henüz az , dolgun kaplamaların rutubet miktarı ise adalet , sürülen tutkal miktarına ve pres plakalarının sıcaklığına bağlı olarak biraz elan yüksek olabilir. eğer nem miktarı bunca lüks ise basınç kaldırıldığında su kabarcıkları oluşur. sonuç rutubetini kontrol etmenin bir diğer yolu kamu kaplamaları , % 5 yada elan düşük rutubet oranlarına kadar , acı kurutma şartlarında kurutmaktır. bu durumda istila rutubet dağılımı daha dar aralıkta kalacaktır.

kaplama gönen dağıtılması farkının azaltılmasında yaygın namına kullanılan bir yöntemde; kurutucudan çıkan kaplamaların rutubeti elektronik olarak sürekli ölçülmektedir. şayet şümul ikbal edilen azami rutubet değerinden daha fazla ise işaretlenerek ayrılır. bu yaş kaplama sadece gece sıkı bir istif süresince bekletilerek rutubetini eşitlemeye çalışılır. bir sonraki sıra nem detektöründen tekrar geçirilmesiyle , baştan kurutulması gereken parçaların sayısı azalacaktır. kaplamalar taşınmaları veya depolanmaları esnasında yeniden rutubet alabildiklerinden tutkallanmadan derhal evvela yeniden kurutulmaları ıyi bir uygulamadır. kaliteli sert odun kaplamaları genellikle , kaplama yeterli kuruluk ve düzgünlüğe ulaşıncaya kadar , har plakalar arasıda kurutma yaratıcı plakalı kurutucularda kurutulurlar. bu uygulamada; kaplamalar daha sonrası için düzgün kalmaları ile tutkallanmaya kadar soğurken , fazla fazla rutubet almamaları hesabına üst üste  istiflenirler.

urlu , desenli veya başka düzensiz lifli dekoratif kaplamalar , düz lifli kaplamalara gereğince açılma ve kıvrılmaya henüz çok meyillidir. bu soy kaplamalar için film tutkalları daha uygundur okunuşu %8-10 rutubetteki kaplamalar ıle sıcak preslenebilirler. kırılgan , desenli kaplamalar bazen kıvamlı ancak sıvı içersine daldırılmak suretiyle sertleştirilir (dirençli hale getirilir) ve yeniden kurutulur. bu maksatla okkalı farklı çözeltiler kullanılmakla beraber aşağıda uygun bir formülasyon verilmektedir (m.selbo , 1975):

içindekiler birim ağırlık
su    63
hayvansal tutkal  16
alkol 16
gliserin    5

fazla şekilli kaplamaların elle işlenmesini kolaylaştırmak ile boyutsal değişimlerini azaltmak için güçlendirme işlemi istenebilir. bu işlem bazen , figürlü yüz kaplamasını , ince ve daha dirençli bir kaplamaya bir film tutkalı kullanarak yapıştırmak suretiyle yapılmaktadır. kitaplık tutkalları istila rutubetini arttırmaz , dolayısı ile yeniden kurutma işlemini azaltır veya ortadan kaldırır ve takribî %8 rutubetteki yüz kaplaması ile yapıştırma sağlanabilir.yaş kaplamalar da benzeşim şekilde kağıt-kaplama kombinasyonları oluşturmak üzere kağıt yüz kaplamalarla tutkallanırlar.

yararlanilan kaynaklar

blomquist , r.f. , adhesives-an overview , adhesives bonding of wood and other structural materials , pennsylvania state university , universty otopark , p.a. , ch. 1. , 1983.

boehme , c. , einfluss der holzart auf die verleimungsqualitã¤t , adhã¤sion , 32 (5) 1988 , 27-30.
çolakoğlu , g. , tabakalı ongun malzeme ders notları , k.t.ü. orman fakültesi. trabzon , 2001 , (basılmamıştır).
örs , y. , çolakoğlu , g. , kızılağaç ile kavak kontrplaklarının yapışma direncine bazı kuruluş faktörlerinin etkileri. tübitak-türk kültür ve ormancılık dergisi , 19 , 451 - 456 , 1995.
selbo , m.l. , adhesive bonding of wood , u.s. dep. agr. , tech. bull. no. 1512 , 1975.
vick , c.b. , adhesive bonding of wood materials , wood handbook-wood lahza engineering material , fpl-gtr-113 , madison , wi: u.s. departmant of agriculture forest service , forest product laboratory , 1999.